Na cement is wapening de grootste veroorzaker van CO2-impact in gewapend beton. Hoewel het aandeel door het cement bijna een factor 3 groter is, heeft de wapening ook veel potentie om de CO2-impact te reduceren. Dat kan door toepassing van basaltvezelwapening, een van de alternatieve voor traditioneel wapeningsstaal. Bij het project KJ Den Haag, met twee 90 m hoge woontorens en daartussen een 'vallei', is voor de dakvloer en wanden van een van de torens de haalbaarheid hiervan onderzocht.

Basaltvezelwapening valt, net als koolstofvezel- en glasvezelwapening, in de categorie composietwapening (Fiber Reinforced Polymer ook wel FRP). Voor dit type wapening geldt dat vezels opgenomen in een epoxyhars worden gevormd tot staven. Op deze manier ontstaat een product dat lijkt op het bekende wapeningsstaal. Bij basaltvezelwapening worden de vezels verkregen door basaltgesteente (gestolde lava) te verhitten tot dat het smelt.

CO₂-besparing

Voor het smelten van het gesteente is veel energie nodig. Per kilogram materiaal ligt de CO₂-uitstoot van basaltvezelwapening ongeveer een factor 2 lager dan constructiestaal uit een hoogoven en een factor 2 hoger dan wapeningsstaal uit een elektrische vlamboogoven (waarin schroot wordt hersmolten). Het gewicht van basaltvezelstaven is echter ook een vierde van staal, waardoor bij gelijke wapeningshoeveelheden een CO₂-besparing van circa 50% is te realiseren. Met iedere basaltwapeningsstaaf die een stalen staaf vervangt zal uiteindelijk minder nieuw staal worden geproduceerd, aangezien er onvoldoende recyclingstaal beschikbaar is. Voor een nadere toelichting op het productieproces, zie het artikel 'Basaltvezelwapening voor busremise  uit Cement 2024/3.