De milieuklasse van beton voor de vloeren in een parkeergarage zorgt voor veel discussie. Zo'n vloer bevindt zich een groot deel van de tijd in een droog milieu, maar kan wel worden blootgesteld aan water met (lage concentraties) dooizouten (chloriden). Welke milieuklasse moet worden aangehouden is niet eenduidig, terwijl de keuze invloed heeft op sterkte, krimp, scheurvorming en milieu-impact.
Dit is het negende artikel in Cement-rubriek Normbesef. In deze rubriek kunnen lezers onduidelijkheden in de constructeurspraktijk, bijvoorbeeld in de regelgeving, aankaarten.
Let wel: Hoewel de artikelen worden beoordeeld door experts, betreft het de persoonlijke interpretatie van de auteur. Aan de inhoud kunnen dan ook geen rechten worden ontleend. De artikelen geven ook niet altijd een antwoord of oplossing.
Het doel van de rubriek is de sector te informeren over onduidelijkheden in de norm en daarmee een discussie op gang brengen. Dit kan leerzaam zijn, zo meent de redactie van Cement. Uiteraard voor de normcommissie, maar ook voor collega-constructeurs. Het uiteindelijke doel van de rubriek is meer duidelijkheid voor iedereen en in sommige gevallen misschien zelfs betere normen.
Een uitgebreidere toelichting op de rubriek staat in het artikel ‘Nieuwe rubriek over normen: Normbesef’ op Cementonline.
Heb je zelf ook een onderwerp voor deze rubriek, neem dan contact op met Jacques Linssen, j.linssen@aeneas.nl. Publicatie kan eventueel anoniem.
Een parkeergarage bevindt zich hoofdzakelijk in een droog milieu. Er kunnen echter dooizouten (chloriden) via banden en carrosserie van een auto mee naar binnen worden genomen. Doordat de temperatuur in een parkeergarage relatief constant is en altijd boven 0 ?C, zal het ijs langzaam smelten en zal het smeltwater met sporen van zout langzaam zijn weg vinden naar de keldervloer.
Foto 1 De milieuklasse van beton voor de vloeren in een parkeergarage zorgt voor veel discussie
Reacties
Ruud Arkesteijn - GeoGrip 25 september 2026 16:29
Verhelderende uiteenzetting en conclusie van mijn gewaardeerde oud-collega's Niki Loonen en Michaël Menting. De voorgestelde aanpak resulteert in een duurzamer keldervloerontwerp op zowel het gebied van "sustainability" als "durability". Een win-win-situatie waarbij je waarschijnlijk ook nog goedkoper kan bouwen én een vloer krijgt met minder lekkages. Je zou hieruit zelfs kunnen beredeneren dat een XD1 met hoogovencement een nóg beter resultaat geeft... Wat m.i. ook helpt vanuit het ontwerp is een keldervloer met betondrukzones; dit kan bereikt wordt door een slim bouwkuipontwerp die de keldervloer in de eindfase belast met stempeldruk. Bij toepassing van onderwaterbeton kan dit door toepassing van een geïntegreerde of permanente staalvezelverstrekte onderwaterbetonvloer. Met een slim ontwerp en overleg met de betontechnoloog snijdt het mes aan vele kanten.
Niki Loonen - TBI 25 september 2026 10:31
Je benoemt veel belangrijke punten die grotendeels ook aandacht krijgen in de publicatie Jack. Dank voor de aanvullingen en duiding.
Jack Heugen - Geelen Beton Wanssum B.V. 24 september 2026 18:46
Een parkeergarage laat zich in de praktijk niet eenvoudig indelen als uitsluitend een droog of nat milieu. Naast lokale belasting door dooizouten die via banden en carrosserie worden binnengebracht, speelt mede de algemene vochthuishouding van de garage een belangrijke rol. Ook de CO2-concentratie in parkeergarages kan door uitlaatgassen verhoogd zijn. In combinatie met vocht kan CO2 bijdragen aan carbonatatie van het cementsteen. Dit is niet alleen relevant voor vloeren, maar ook voor wanden, kolommen en met name plafonds. Naast chloridebelasting verdient daarom ook carbonatatie aandacht. Praktijkervaringen laten zien dat zowel chloride- als carbonatatie-geïnitieerde corrosie kunnen voorkomen. Het risico wordt groter wanneer de werkelijke betondekking geringer is dan voorgeschreven of wanneer de betonkwaliteit en nabehandeling onvoldoende zijn. De keuze van de milieuklasse zou daarom niet uitsluitend gebaseerd moeten worden op de primaire belasting van de vloer, maar op een bredere beoordeling van onder andere chloridebelasting, vochtbelasting, CO2-blootstelling, ventilatie, constructiedeel en uitvoeringskwaliteit. Een projectspecifieke duurzaamheidsbeoordeling is hierbij essentieel. Een te optimistische inschatting van de milieuklasse kan op korte termijn leiden tot een lagere milieu-impact, maar kan op langere termijn het risico op corrosie, onderhoud en herstel vergroten.