Log in
inloggen bij Cement
Hulp bij wachtwoord
Geen account?
shop word lid
Home / Alle kennis / Artikelen

Invloed kruip op autogene krimp

Wat als autogene krimp deels uit kruip bestaat? Klaas van Breugel - 18 oktober 2023

Er gaat steeds meer aandacht uit naar autogene krimp van beton. Dit fenomeen speelt met name bij betonmengsels met een lage water-cementfactor een grote rol. Vanuit materiaalkundig oogpunt zijn de aard en grootte van autogene krimp echter nog steeds aanleiding voor discussie en onderzoek. En voor de constructeur zijn er nog vragen over de wijze waarop autogene krimp in berekeningen moet worden meegenomen. Kruip blijkt hierbij niet te onderschatten.

In het kort

  • Autogene krimp is een vorm van krimp die plaatsvindt in verhardende cementsteen, zonder dat daarbij vochtuitwisseling met de omgeving plaatsvindt.
  • Bij voortschrijden van het hydratatieproces neemt de hoeveelheid water in het poriesysteem af, neemt de capillaire spanning in het poriewater toe, wordt de ruimtelijke microstructuur onder druk gezet en wil het microstructuurskelet krimpen. Deze krimp wordt autogene krimp genoemd
  • In de praktijk blijkt dat, nadat het hydratatieproces is gestopt, de autogene krimp toch toeneemt
  • De berekende krimprek, gebaseerd op alleen elastische vervorming van cementsteen onder capillaire spanning, onderschat de gemeten autogene krimp. De reden: kruip
  • Als de gemeten autogene krimp voor een aanzienlijk deel uit kruip bestaat, dan rijst de vraag hoe een constructeur ermee moet rekenen
  • Het verhinderde kruipaandeel van de autogene krimp zal geen spanningen genereren
  • Het is geruststellend te weten dat een aanzienlijk aandeel van een gemeten autogene krimp uit kruip bestaat
  • Systematisch onderzoek naar het kruipaandeel in autogene krimp, met name in de latere fase van de verharding, zou prioritiet moeten krijgen

Sinds hogesterktebeton op steeds grotere schaal wordt toegepast, is autogene krimp van beton een onderwerp van discussie. Niet dat men vóór die tijd niet van het bestaan van autogene krimp wist, maar het fenomeen werd verwaarloosbaar klein geacht. Voor uitdrogingkrimp lag dat anders. In betonvoorschriften is uitvoerig beschreven hoe uitdrogingskrimp kan worden bepaald als functie van de mengselsamenstelling van het beton, de afmetingen van een betonelement en de omgevingscondities.

Voor de grootte van de uitdrogingskrimp speelt met name de water-cementfactor (wcf) een grote rol. Hoe lager de water-cementfactor, hoe kleiner de uitdrogingskrimp. Een lage water-cementfactor resulteert ook in een hogere sterkte en lagere porositeit van het beton. Dat laatste komt vooral de levensduur ten goede. Maar de prijs die voor al deze voordelen moet worden betaald, is een grote autogene krimp. Hierdoor worden betonmengsels scheurgevoelig, met name in de verhardingsfase. Verwaarlozen van de autogene krimp kan dan ook niet langer. Recente versies van betonvoorschriften geven ook waarden voor de autogene krimp. Nu is het meestal zo dat voorschriften rekenregels bevatten die gebaseerd zijn op algemeen aanvaarde, geconsolideerde kennis. Maar in alle eerlijkheid moet worden gezegd dat de kennis over autogene krimp het stadium van geconsolideerde kennis nog niet bereikt. Vanuit materiaalkundig oogpunt bestaan er vragen over de aard en grootte van autogene krimp. En voor de constructeur zijn er vragen over de wijze waarop autogene krimp in berekeningen moet worden meegenomen. In dit artikel wordt nader op deze vragen ingegaan.

Volledige bericht lezen?

Het volledige item is gratis beschikbaar voor onze leden.
Nog geen lid? meld u aan bij ons netwerk.

Reacties

x Met het invullen van dit formulier geef je Cement en relaties toestemming om je informatie toe te sturen over zijn producten, dienstverlening en gerelateerde zaken. Akkoord
Renda ©2024. All rights reserved.