Bij de beoordeling van de viaducten in knooppunt Velperbroek bleken de tand-nokconstructies een hoog risico te hebben op aantasting en onvoldoende op constructieve veiligheid. Op basis van vervolgonderzoek zijn beheersmaatregelen geadviseerd.

Rijkswaterstaat heeft een strategische aanpak ontwikkeld voor het beoordelen van viaducten met tanden en nokken. Als sprake is van een hoog risico wordt ingezet op vervolgonderzoek. Voor knooppunt Velperbroek bestond een hoog risico ten aanzien van zowel de aantasting als onjuiste wapeningsdetaillering in de nok, waardoor vervolgonderzoek noodzakelijk was. In dit artikel wordt toegelicht welke stappen zijn doorlopen, van constructieve beoordeling tot aan het uiteindelijk plaatsen van de ondersteuningsconstructies (foto 1).

Knooppunt Velperbroek

Knooppunt Velperbroek bestaat uit vier identieke viaducten in de A12, ten oosten van Arnhem (foto 2). Samen vormen zij de ongelijkvloerse kruising tussen de A12 (route Arnhem-Oberhausen) en de A348/N325. De viaducten bestaan uit twee springwerken in langsrichting (omgekeerde driehoek ter plaatse van het landhoofd) met daartussen een prefab inhangdek (fig. 3). Het inhangdek ligt door middel van tanden op nokken op de springwerken.

De springwerken (circa 17 m) zijn uitgevoerd in gewapend beton en in dwarsrichting voorgespannen. Het prefab inhangdek bestaat uit kokerliggers (lengte 22 m) van Schokbeton, onderling gekoppeld door dwarsvoorspanning.