Het wordt vaak gezegd: we leven in een tijd waarin de wetenschap onder vuur ligt. Feit en fictie zijn steeds moelijker van elkaar te onderscheiden. Vaak wordt er verwezen naar feitenvrije politiek, waarin onderbuikgevoelens zwaarder wegen dan objectieve feiten. Of naar sociale-mediabubbels, waarvoor we sinds 2020 dankzij Arjen Lubach een prachtig Nederlands woord hebben: de fabeltjesfuik. En als dan begin dit jaar de Gentse rector haar openingsspeech iets te veel 'spijsde' (haar woordkeuze) aan de hand van AI, met evidente hallucinaties als gevolg, draagt dat ook niet bij aan het vertrouwen in de wetenschap.
Heeft de wetenschap het echt zo zwaar? De feiten (!) van het Rathenau Instituut zeggen van niet. Het gemiddeld vertrouwen van Nederlanders in de wetenschap neemt tussen 2015 en 2025 zelfs gestaag toe. Van alle onderzochte instituties scoort de wetenschap het hoogst voor vertrouwen en staat ruim boven de runner-up, de rechtspraak. De crux is echter: Nederlanders hebben veel minder vertrouwen in wat anderen, bijvoorbeeld journalisten of politici, met wetenschappelijke inzichten doen.
Cement is een brug tussen wetenschap en praktijk en heeft daarom dus een grote verantwoordelijkheid. Zo ook bij IABSE, de internationale vereniging voor brug- en constructietechniek. Bij IABSE omvat de term 'constructies' bruggen, gebouwen en alle soorten civieltechnische constructies. In dit nummer geven we ruim (factcheck: 20 pagina’s) aandacht aan het IABSE-congres in Gent in 2025. Een van de hoogtepunten van het congres, een keynote van Dick Hordijk, laat prachtig zien dat je baseren op feiten heel goed gepaard kan gaan met het geven van meningen. En dat is precies zoals het hoort, zo slaan we bruggen. Ook in Cement.
Max Hendriks
Lees alle artikelen van deze editie of bekijk het hele nummer.
Reacties