Voor het Paris Proof maken van beton is een brede aanpak nodig. Het gaat niet alleen over het reduceren van de CO2-impact van het materiaal of het hergebruik van beton, maar ook over het proces, ontwerpkeuzes- en optimalisaties en de borging van ambities. Om inzicht te krijgen in al deze aspecten is het Betonkompas ontwikkeld.

In het Klimaatakkoord van Parijs uit 2015 hebben landen afgesproken de opwarming van de aarde te beperken tot maximaal 1,5 °C. Dit betekent een limiet op het uitstoten van CO₂. Wereldwijd is hiervoor een strikt koolstofbudget vastgesteld. Voor Nederland komt dat neer op ongeveer 909 miljoen ton CO₂, waarvan 11% (100 miljoen ton CO₂) beschikbaar is voor de bouwsector (fig. 2). Het streven om binnen dit budget te blijven is echter uit beeld: zonder reductie is in Nederland het budget voor de bouw al voor 2030 uitgeput [1].

Beton heeft een belangrijk aandeel in het CO₂-budget. In ons land wordt jaarlijks 14 miljoen m³ beton verwerkt, wat leidt tot een materiaalgebonden uitstoot van indicatief 3 megaton CO₂ (conform NEN-EN 15978, LCA-module A1-A3) en daarmee is beton verantwoordelijk voor zo’n 2% van de totale nationale uitstoot [2]. Hiermee ligt de impact in Nederland overigens lager dan het wereldwijde gemiddelde van circa 8%. Dit is mede te danken aan de hoge hoeveelheid hoogovenslak die hier wordt toegepast.

Er zijn verschillende mogelijkheden om beton verder te verduurzamen en zo te voldoen aan de Paris Proof-eisen.

Wat is Paris Proof beton?

Paris Proof beton is het geïntegreerde pakket aan ontwerp-, materiaal- en procesmaatregelen binnen een betonconstructie waarmee de klimaatimpact zodanig wordt gereduceerd dat deze voldoet aan de streefwaarden voor Paris Proof bouwen. Het omvat zowel optimalisaties in constructief ontwerp als de inzet van CO₂-arme bindmiddelen, hergebruik van elementen en efficiënte bouwprocessen, met als doel de uitstoot structureel in lijn te brengen met het 1,5°C-klimaatpad.