Rijkswaterstaat beheert circa 110 bruggen en viaducten met tanden en nokken, grotendeels gebouwd in de jaren zeventig. De tanden en nokken kennen risico's door onjuiste wapeningsdetaillering en door corrosie als gevolg van lekkende voegovergangen en blootstelling aan dooizouten. Hierdoor naderen veel van de bruggen en viaducten versneld het einde van de technische levensduur. Rijkswaterstaat heeft een groepsgewijze aanpak ontwikkeld, die bestaat uit archiefstudies, gerichte technische inspecties, herberekeningen en adviezen over de constructieve veiligheid. Waar nodig worden tijdelijke beheersmaatregelen genomen om de constructieve veiligheid te borgen.
Foto 1 Tand-nokconstructie in Viaduct Stadsbosch II, in de A12 bij Arnhem (foto: Chris / Wegenwiki)
In dit artikel wordt de problematiek van de tand-nokconstructies (een constructie waarbij een ligger of dek via een tand is opgelegd op een nok aan de naastgelegen constructie, fig. 2) toegelicht. Vervolgens wordt dieper ingegaan op de aanpak die Rijkswaterstaat heeft ontwikkeld om de bruggen en viaducten te beheren en indien nodig beheersmaatregelen te nemen.
Reacties