Eind 2022 schreven we in Cement voor het eerst over Post, een 154 m hoge toren op de voormalige binnenplaats van het monumentale Postkantoor aan de Coolsingel in Rotterdam. We sloten af met een cliffhanger, de 110 Tubexpalen werden op dat moment 65 m diep in het pleistocene zand geboord. Nu, bijna vier jaar later, is er een ware kolos verrezen uit het monument en is Post een onmiskenbaar onderdeel geworden van de Rotterdamse skyline. Waar Post in de ontwerpfase al bijzonder complex was, bleek het in de uitvoeringsfase een waar Herculeswerk.

Het voormalige hoofdpostkantoor van Rotterdam is een van de weinige overgebleven historische gebouwen van de stad. Het monument wordt getransformeerd tot een multifunctioneel complex met onder meer een hotel, horeca, winkels en woningen.

Diverse onderdelen worden behouden. Het belangrijkste nieuwe onderdeel is de woontoren op de voormalige binnenplaats. Deze toren staat op een 21,5 m hoge 'tafel'. Het tafelblad is een holle wafelconstructie (donkerroze in fig. 3). Deze rust op betonnen megakolommen van 2,5 × 2,5 m² (lichtroze in fig. 3). Daaronder bevindt zich een 8 m hoge kelderconstructie met forse megapoeren (groen in fig. 3).

De toren is in hoofdzaak opgebouwd uit massieve vloeren, wanden en kolommen. De stabiliteit komt uit een centrale betonnen kern met 650 mm dikke wanden in combinatie met 500 mm dikke shear walls over de eerste helft van de toren (blauw in fig. 3). Boven de shear walls verjongen de kernwanden naar een dikte van 350 mm. Buiten de betonnen hoofddraagconstructie bevindt zich een tweede buitengevel met stalen gevelkolommen (exoskelet) en golvende boogelementen van vezelversterkt beton.

Het constructief ontwerp staat uitgebreid beschreven in het artikel ‘Bouwen op een postzegel’ in Cement 2022/7. In het onderhavige artikel wordt nader ingegaan op enkele constructieve bijzonderheden in de uitvoering.