In juni 2026 werden Ronald Wenting en Stijn Platzer respectievelijk Constructeur en Talent van het Jaar. In een serie columns in Cement zullen zij hun licht laten schijnen over een aantal belangwekkende thema's in het vakgebied. Ze zullen onder meer aandacht vragen aan de materialentransitie, digitalisering, AI, maakbaarheid en de zichtbaarheid van het vak. In deze aflevering is het de beurt aan Ronald Wenting.

"How much does your building weigh?" Dat was de vraag die Amerikaanse architect Buckminster Fuller stelde aan zijn Britse collega Norman Foster, toen ze samen Foster's ontwerp voor het Sainsbury Centre for Visual Arts bezochten. Foster had geen antwoord. Een week later kwam hij terug met het getal: 5.328 ton. Maar Fuller was natuurlijk niet puur nieuwsgierig naar het gewicht van het gebouw. Hij stelde een veel ongemakkelijkere vraag: waarom eigenlijk zoveel?

De vraag van Fuller vind ik fascinerend. Het raakt de essentie van wat mij als constructeur al jarenlang drijft: hoe ontwerp je een sterke constructie met een minimum aan materiaal? Fuller begreep dat als geen ander. De architect, uitvinder en futurist was geobsedeerd door de efficiëntie van de natuur. Hij bestudeerde zeepbellen, spinnenwebben, schelpen en botstructuren. Niet vanwege hun schoonheid, maar vanwege hun intelligentie. In de natuur bevindt materiaal zich precies daar waar het nodig is. Geen stomme kilo’s, maar maximale efficiëntie met een minimum aan materiaal.