Digitalisering verandert het constructeursvak, maar niet de kern ervan. De digitale constructeur is geen aparte discipline, maar een constructeur die digitale middelen inzet om betere ontwerpkeuzes te maken en meer inzicht te krijgen in het gedrag van constructies.
In juni van dit jaar werden Rob Doomen en Rayaan Ajouz uitgeroepen tot respectievelijk Constructeur en Talent van het Jaar. In een serie columns in Cement laten zij hun licht schijnen over een aantal belangwekkende thema’s in het vakgebied. Ze vragen daarbij onder meer aandacht voor de toegevoegde waarde van de constructeur en de zichtbaarheid daarvan. In deze derde aflevering is het de beurt aan Rayaan Ajouz.
In een sector die van nature traditioneel en risico-avers is en bij voorkeur binnen de gebaande paden blijft, is het voor de digitale constructeur niet eenvoudig om zijn positie scherp te definiëren. In mijn zes jaar werkervaring heb ik me regelmatig kunnen inzetten als digitale constructeur binnen bouwprojecten, maar lang niet altijd. Juist die afwisseling tussen meer en minder digitale projecten heeft mij inzicht gegeven in waar deze rol waarde toevoegt en waar de valkuilen liggen.
Een digitale constructeur is in mijn ogen geen aparte rol, maar een constructeur die programmeren inzet als ontwerpmiddel. Door constructieve berekeningen te automatiseren, ontstaat de mogelijkheid om varianten systematisch te vergelijken en ontwerpkeuzes te baseren op inzicht in plaats van uitsluitend op intuïtie.
Rond het thema digitalisering in de constructieve praktijk circuleert een breed scala aan termen, zoals parametrisch ontwerpen, computational design en generative design. Geen van deze begrippen is echter echt ingeburgerd geraakt.
Zelf gebruik ik vaak de term parametrisch ontwerpen, maar in dit artikel beschouw ik digitalisering in bredere zin. Het gaat om het bewust inzetten van digitale middelen, zoals geautomatiseerde berekeningen, parametrische modellen en data-uitwisseling, om ontwerp, analyse en samenwerking te verbeteren.
Reacties