In deze rubriek maken we kennis met Paul Brink. Hij vertelt over een van zijn eerste projecten, de transformatie van het voormalige V&D-gebouw in het historische hart van Leiden, en geeft zijn mening over het constructeursvak.

Mijn project

De Waaren, Herontwikkeling V&D Leiden

Kenmerkend van de iconische warenhuizen van de V&D zijn de massieve betoncasco’s, vaak een organisch gegroeide wirwar van toevoegingen en samenvoegingen. In Leiden uit zich dit in een complex samenspel van vier constructieve tijdperken: een robuust in-situ betoncasco uit de jaren 30, een licht staalskelet met dunne systeemvloertjes uit de jaren 60, een reeks historische panden uit 16e tot 19e eeuw en een modern semi-prefab casco uit 2013.

De grootste constructieve uitdaging bij een transformatieproject als dit is de ingewikkelde samenhang van bouwstijlen uit deze tijdperken en het grote scala aan ingrepen door de jaren heen, gecombineerd met archiefstukken die vaker wel dan niet onvolledig of simpelweg onjuist bleken. In het nieuwe ontwerp toppen we het Rijksmonument op met één tot twee lagen plus een zware installatiezone met scherm. Tegelijkertijd zetten we de zaag in de bestaande roltrapvide om het atrium te vergroten voor meer lichtinval. Eén van de grootste puzzels is de stabiliteit: hoe voeg je rekenkundig voldoende stijfheid toe zonder de bestaande fundering te hoeven versterken, in een gebouw waar in het verleden nooit echt aan stabiliteit is gerekend? Met ‘specials’ als een vierendeelligger, waar de bestaande constructie aan is opgehangen en een ander bouwdeel overbrugt, is dit een project waar je als jonge constructeur enorme uitdaging uit kunt halen.