In de zuidvleugel van het museumgebouw worden onder andere prenten en tekeningen bewaard die zo min mogelijk licht kunnen verdragen. Om deze reden was het noodzakelijk iets aan de structuur van het gebouw te veranderen.

Na experimenten met verschillende materialen, is voor de buitenkant van het gebouw gekozen voor geprofileerd beton dat doet denken aan opgestapelde matten. Aanvankelijk was het plan om de muur van 33 bij 12 m ter plaatste te storten. Toen dit praktisch gezien niet mogelijk bleek, is gekozen voor een gelaagde muuropbouw, bestaande uit een extra laag isolatie van geprefabriceerde betonnen platen waarin de profilering al aangebracht was. De platen zijn aangepast aan de draagkracht en verankerd in de bestaande muur. Dankzij de uitvoering in prefab-betonelementen is een hoge oppervlaktekwaliteit gecreëerd.